Na een week van ziekjes en lamlendig voelen stond na 2 crossen alweer de eerste wereldbeker op het programma. Andere jaren begon de wb steevast in Kalmthout, maar dit jaar  in het Italiaanse Treviso, welbekend van het WK 2 jaar geleden. De hele week voorafgaand ging gepaard met keelpijn, spierpijn en vermoeidheid. Duidelijk een virus onder de leden, dus veel meer dan herstellen en heel rustig trainen kon ik niet doen. Toen ik vrijdags naar  Treviso toe, door de keelpijn ook nog mijn stem verloor, was de moraal wel even zoek. Op wereldbeker niveau word gewoon superhard gereden, en daar heb je gewoon een lijf nodig die 100% in orde is. Bij de start hoopte ik er dan ook maar het beste van en na een paar rondjes volle bak harken, stond ik een paar keer bijna op breken. Steeds hield ik ietsje in, om maar niet te blokkeren. Dit werkte best goed, en langzaamaan werd het gevoel iets beter. Ik belandde in een groepje voor  de 20e plek, waar we met een man of 8 voor streden. Op zo`n snel parcours is het voor mij lastig om verschil te maken, dus kwam ik uiteindelijk als 24e over de meet. Best tevreden gezien bovenstaande, hoop ik nu volledig fit te raken om volgende week in Namen en Ruddervoorde goed te rijden.