Na een hele goede trainingsweek in het zonnige Calpe vertrokken we zaterdag voor een dagje Baskenland. In Igorre vlakbij Bilbao moesten we de volgende wereldbeker op het programma rijden. Altijd een zware moddercross, maar bij mij alleen van tv bekend. Aangekomen bij het parcours werd dit bevestigd door een zwaar maar mooi stoempersparcours. Ik had de dagen ervoor best hard getraind dus het was afwachten hoe het herstel zou vallen. De trainingen zijn dan ook een investering voor de komende periode.

Op het moment lijkt het echter wel of alles tegen zit, want na 2 pechwedstrijden vorig weekend was het zondag weer van dat. Na een best goede start in het gedrang voelde de eerste passages in de modder goed aan.. Tot ik een geluid onder me hoorde die geen enkele crosser wil horen! Derailleur eraf! Wederom, hier doe je eigenlijk niks aan omdat het ook niet met de afstelling te maken heeft gehad. Na meer dan een halve ronde lopen, liep ik helemaal alleen ver achter de eennalaatste renner.  De benen natuurlijk helemaal kapot gelopen, want zoveel loop je ook niet tijdens een cross. Toch weer op de fiets gesprongen en heb ik dan maar in trainingstempo geprobeerd de wedstrijd deftig uit te fietsen. Dit liep niet behoorlijk meer, maar heb toch wat punten kunnen halen voor de WB- ranking. Ook viel op dat de Basken in de gaten hadden dat ik door bleef gaan, en op veel aanmoedigingen kon rekenen :) Nu nog een paar dagen herstellen en wat trainen in Calpe, en hopelijk heb ik komend komend weekend meer geluk.. want zo is veldrijden niet echt leuk.