Op 2e kerstdag is traditiegetrouw de volgende manche om de wereldbeker. Voorbije jaren was het altijd op de mooie omloop van Hofstade, maar sinds vorig jaar is dat verschoven naar het autocircuit van Heusden- Zolder. Na een lekker kerstdiner op 1e kerstdag moesten we sàvonds weer beschikbaar zijn in het hotel in Zolder. Volgende dag lig er dan ook een parcours met bevroren ondergrond, met wakke toplaag. Mijn start was niet geweldig, dus meteen op achtervolgen aangewezen.  Ik blies me niet op en kon samen met Wellens een goed tempo onderhouden. Langzaamaan haalden we renners in. Tot vlak voor de meet zat de 16e plaats er zelfs nog in, maar na een foutje op een stijle helling moest de andere 4 laten gaan en moest ik tevreden zijn met een 20e plek.

De volgende dag stond alweer de volgende cross op het programma. Na een goede nachtrust bij Hans en familie, waarvoor we natuurlijk weer dankbaar waren. De jaarlijkse superprestige van Diegem. Een snelle maar wel lastige cross die zelfs in het donker verreden word. Bij kunstlicht worden we om 17.30 weggeschoten voor een uurtje ploeteren. Ik voelde direct dat ik nog volledig hersteld was van de zware cross de dag ervoor. Dus koos eigenlijk meteen voor een tempo dat ik wel een heel uur vol zou kunnen houden. Naarmate de ronden volgden liep het iets beter en zo kwam ik met Jonathn Page voor de 15e plek te rijden.  Hij nam maar sporadisch over, wat me wel een beetje op de zenuwen werkte. In de laatste ronde liep dan op een loopstukje mijn ketting eraf, en zou was hij vliegen met de 15e plek. Ik werd dus 16e, en was hiermee gezien de vermoeidheid wel tevreden.