13-01-2010 A1 Surhuisterveen

Surhuisterveen, een klein dorp in het friese land. Ieder jaar weet het wielercomite hier weer een profcriterium en veldrit te organiseren! Knap!  Afgelopen woensdag stond de veldrit dan ook weer op het programma, ieder jaar een paar dagen na het verreden NK. Het parcours was behoorlijk verandert met wat meer rechte stukken en een lus om de nieuwe schaatsbaan, waar s`avonds nog een marathon verreden werd. In het noorden des lands lag zelfs nog meer sneeuw dan in Vorden, dus het was weer schaatsen geblazen. Toch was het goed te doen en was het meer losse sneeuw dan ijs. Het startveld was niet zoals een belgische cross, dus voor de renners van de 2e rij een kans om zich ook is te laten zien.  De moraal was goed, ware het niet dat ik dinsdag nog even op de grond was gaan liggen bij het trainen. Gelukkig zonder schade.  De start liep dan ook meteen wel goed, de Knegt kreeg echter direct een seconde of 10 in de schoot geworpen. Op dat moment zat ik nog in het wiel, te wachten tot de beteren zouden versnellen. Dit gebeurde echter niet en na wat plekken opgeschoven te zijn ben ik zelf op Gerben in de achtervolging gegaan. Ik was wel wat bang om me op te blazen, maar de vorm is goed dus waagde het erop. Na een aantal ronden begon ik echt weer te naderen. Ik nam wat meer risico`s , wat ervoor zorgde dat ik in een gladde bocht na een bruggetje onderuit schoof.. Snel weer op de fiets gesprongen en de schade opgenomen, viel dit wel mee, alleen was wel het goede gevoel wat weg. Rob Peeters achtervolgde al een tijdje op mij, en daarom hield ik maar wat in om hem terug te laten komen en misschien samen terug te rijden. Dit lukte niet echt meer wat nadat Peeters eerst 2 ronden in het wiel zat omdat ie kapot zat, ging hij er daarnaar wel vandoor. De 3e plek was dan ook hetgeen ik daarna makkelijk binnen kon halen. Een mooie uitslag waar ik heel blij mee ben natuurlijk. Lang geleden nog is op het podium te hebben gestaan.. 

Moet mij nog van het hart: De negatieve houding van de NOS ten opzichte van het veldrijden. Met deze houding doen ze de organisatie, sponsoren en renners en zichzelf erg tekort. Door vooral aandacht de schenken aan hetgeen er niet is, versterken ze uiteindelijk alleen maar hetgeen ze aankaarten, namelijk afhaken van sponsoren , gevolgd door het stoppen van organisatoren en uiteindelijk ook het afhaken van de renners die er nog voor willen gaan. Chapeau!